Ik probeer het plaatje naar mijzelf te verplaatsen. Op
momenten ben ik veel bezig met de doelen die ik graag wil behalen. Mijn
surfskills verbeteren om uiteindelijk ook mee te gaan doen met wedstrijden.
Veel sporten om het lichaam te hebben wat ik graag wil en veel werken om die
verre reizen te bekostigen. Maar word ik daar uiteindelijk gelukkig van?
Tuurlijk zou ik me gelukkig voelen als ik ooit een wedstrijd win. Maar dat is
een kort moment waarop ik het geluk zou voelen.
Tegenwoordig is ‘mindfulness’ een ware hype. Genieten van de
momenten in het nu. Maar nooit wordt er gesproken over de momenten waarop dat
genieten moeilijk is. Volgens Jan Bor is dat juist de rede waarom mensen dat
geluk niet behalen. Want volgens de echte boeddhistische leer moet je je aller
diepste angsten aangaan en de wanhoop onder ogen zien om uiteindelijk dat geluk
te bereiken. Daarvoor moet je dus al die beelden en ideeën loslaten. Daarmee
wordt niet bedoeld dat we maar doelloos moeten leven. Maar dat we ons
openstellen voor hetgene dat we niet kunnen kennen en dit accepteren.
Ik merk hoe vaker ik deze gedachte toepas hoe dichter ik bij
mezelf kom. Ik probeer zoveel mogelijk
in het ‘nu’ te leven. Daarmee bedoel ik niet alleen maar het positieve van het
leven zien maar openstaan voor alles in het nu, waaronder het lijden. Soms maak
ik van die pracht momentjes mee dat ik langs de natuur ijsbaan in het dorp sta
en ontroerd raak door het zien van al die ijspret.
Ik ben erachter gekomen dat het leven niet gaat om constant
maar die droom achter najagen. Maar de weg ernaar toe. Zoals de Chinezen
zeggen: “ De weg bestaat in het begaan ervan en het doel is een illusie.”
No comments:
Post a Comment